
W pracy z uczniem ze spektrum autyzmu jedną z podstawowych zasad jest zapewnienie mu czytelnej struktury i przewidywalności. Dotyczy to zarówno przebiegu dnia, jak i pojedynczych zajęć, czynności samoobsługowych, interakcji społecznych czy zmian organizacyjnych. Uczeń powinien wiedzieć, co będzie się działo, w jakiej kolejności, jak długo potrwa dana aktywność i co nastąpi po jej zakończeniu. Komunikat słowny nie zawsze jest wystarczający. Może być zbyt szybki, zbyt złożony albo zbyt ulotny. W sytuacji przeciążenia sensorycznego, emocjonalnego lub poznawczego uczeń może nie przetwarzać skutecznie poleceń werbalnych, nawet jeśli zwykle rozumie mowę. Odpowiednio dobrane pomoce dydaktyczne o charakterze wizualnym dają mu dodatkowy, bardziej trwały punkt odniesienia. Obraz, symbol, fotografia lub napis pozostają dostępne dłużej niż wypowiedziane zdanie. Uczeń może do nich wrócić, wskazać je, porównać z aktualną sytuacją i wykorzystać do orientacji w działaniu.
Z artykułu dowiesz się m.in.: