Spróbujmy na chwilę wyłączyć kciuk z pracy: podnieść monetę ze stołu, odkręcić butelkę, zapiąć guzik albo utrzymać ołówek bez jego udziału. Większość tych czynności nadal będzie możliwa, ale okaże się znacznie mniej wygodna i precyzyjna, a dłoń zacznie szukać innych sposobów poradzenia sobie z zadaniem. Kciuk zajmuje w funkcjonowaniu ręki szczególne miejsce. Jego budowa i zakres ruchu pozwalają ustawiać go naprzeciw pozostałych palców, dzięki czemu dłoń może tworzyć zarówno mocne, jak i precyzyjne chwyty. Dlatego w terapii ręki warto obserwować nie tylko ruch kciuka, ale przede wszystkim jego udział w chwytaniu i manipulowaniu przedmiotem.
© ePedagogika.pl - Portal dla pedagogów i wychowawców z pasją.
