diagnoza pedagogiczna

Diagnoza psychologiczno-pedagogiczna oznacza proces oceny jego funkcjonowania w różnych obszarach, takich jak rozwój poznawczy, emocjonalny, społeczny i edukacyjny. Celem jest rozpoznanie trudności, mocnych stron i potrzeb ucznia, aby dostosować metody nauczania i wsparcia do jego indywidualnych możliwości. Psycholog w procesie badania ucznia koncentruje się na jego stanie psychicznym i możliwościach intelektualnych. Pedagog koncentruje się na tym, jak uczeń funkcjonuje w środowisku szkolnym lub przedszkolnym oraz w jaki sposób realizuje kolejne wyzwania edukacyjne. Pełny obraz kształtuje się jednak dopiero wtedy, gdy obydwa obszary potraktowane są łącznie. Tylko w takiej sytuacji rzeczywiście można zrozumieć w pełni trudności dziecka i zaplanować odpowiedniego rodzaju wsparcie.

Diagnoza pedagogiczna koncentruje się na funkcjonowaniu ucznia w procesie uczenia się i w środowisku szkolnym, oceniając poziom umiejętności edukacyjnych, gotowość szkolną oraz ryzyko specyficznych trudności w nauce. Diagnoza psychologiczna obejmuje ocenę funkcjonowania intelektualnego, emocjonalnego i społecznego ucznia oraz identyfikację zaburzeń neurorozwojowych lub emocjonalnych. Pełne rozpoznanie potrzeb dziecka i zaplanowanie skutecznego wsparcia jest możliwe wyłącznie wtedy, gdy obie diagnozy są prowadzone łącznie i wzajemnie się uzupełniają.